Հարցրու Հայաստանի քաղաքացիներին, թե ով է Վահան Տերյանը, և գրեթե բոլորը կպատասխանեն. “նշանավոր հայ բանաստեղծ”: Կընդունեն “ինտիլիգենտ” դեմքի արտահայտություն ու կարտաբերեն. “տաղանդավոր հայ բանաստեղծ”: Գրեթե բոլորը գիտեն…. մենք հարգում ենք մեր մշակույթը:
Հարցրու Հայաստանի քաղաքացիներին, թե ինչ է գրել Վահան Տերյանը, գրեթե բոլորը կպատասխանեն. “ՄԹՆՇԱՂԻ ԱՆՈՒՐՋՆԵՐ”… Գրեթե բոլորը գիտեն…. մենք կրթում ենք մեր սերունդներին:
Վահան Տերյանին մենք գիտենք, բայց գիտենք նաև, թե ինչ է խոսքի ազատությունը, և չենք ուզում բաց թողնել “սրամիտ հումոր” անելու հնարավորությունը “սուտի քաղաքավարիության” պատճառով ընկնելով “Էս յան-էն յան… Վահան Տերյան”:
Այս ամենից կարելի է անել մեկ ենթադրություն.
նշանավոր հայ բանաստեղծն ու հասարակական գործիչը դժվար թե “ցավար անցած գնացած օրերի համար”, եթե իմանար, թե ինչ է սպասվում ապագայում:
Ես ընկա անդունդները խավար,
Իմ ցնո՛րք, նորից քեզ եմ կանչում.
Մոռացա ուղիներըս պայծառ,
Իմ սրտում դառը մութն է շնչում
Վահան Տերյան
Ասյա Կոստանյան
0 comments:
Post a Comment